Nazwę tej roślinie nadał francuski botanik Augustin Saint-Hilaire w 1822 roku. Yerba mate jest dwupienną rośliną pochodzącą z Ameryki łacińskiej. Yerba mate rośnie do około 15 m długości. W naturalnym środowisku rośnie w specyficznych zbiorowiskach leśnych, nazywanych yerbales, w skład których wchodzą również rodzaje z rodziny wawrzynkowatych, mirtowatych i marzanowatych.

Tereny te, dzisiaj często wyniszczone w wyniku przemysłowego zbierania yerba mate, występowały w południowej Brazylii, Paragwaju i Północnej Argentynie. Czas kwitnienia ostrokrzewu przypada na okres od października do grudnia. Małe kwiaty skupione są w pęczkach, z których rozwijają się czarne jagody. Liście są podłużne, o długości do 5 cm, zimozielone.

Plony z z jednej rośliny są dokonywane co trzy lata, w trakcie których można zebrać nawet do 65 ? 85 funtów suszu. Prócz yerba mate paragwajskiego zbiera się także liście innych gatunków, np. I. Amara, I. Theezan. Liście rdzennych roślin wykorzystywali również północnoamerykańscy Indianie. Tzw. Herbata Appalachów przyrządzana była z liści I. cassine, I. Vomitoria i I. caroliniana.

Komentowanie wyłączone.